İhlas

İhlas, Arapça kökenli bir terim olup 'saflık', 'temizlik' ve 'samimiyet' anlamlarını taşır. Tasavvufta, bir işin Allah rızası için yapılması gerektiğinin vurgulanması anlamına gelir. İhlas, kişinin her eylemini, her ibadetini samimi bir niyetle ve yalnızca Allah'a hizmet amacıyla gerçekleştirmesi demektir. Bu kavram, tasavvufun özünü oluşturur ve Allah’a yaklaşmanın temel yollarından biri olarak kabul edilir. Tasavvuf büyükleri, ihlası elde etmenin zahmetli ama gerekliliğini sıkça belirtmişlerdir. İhlassız yapılan ibadetlerin, manevi bir fayda sağlamayacağına inanılır. Kişinin niyeti, yaptığı ibadetin kalitesi ve derecesini belirler. İhlas, aynı zamanda kişinin kendini Allah’a teslim etmesi, nefsinin isteklerinden arınarak, sadece Höyüzü Hakk’a yönelmesi anlamına gelir.