Nefs-i Emmare

Nefs-i Emmare, insanın nefsinin en alt mertebesini temsil eder ve kötü arzuların, isteklerin kontrolsüz bir şekilde ortaya çıktığı bir durumu ifade eder. Tasavvuf terimi olarak bu kavram, insanın manevi yolculuğundaki engellerden biri olarak görülür. Nefsin bu hali, genellikle kötü davranışları, günahları ve kötü alışkanlıkları tetikler. Salik, seyr-i süluk sürecinde bu nefsi terbiye etmek zorundadır. Bu terbiye süreci, nefsi kontrol altına almak, sabırlı olmak ve iyi ahlakı benimsemekle mümkündür. Nefs-i Emmare, insanın kendi içsel çatışmalarını aşması ve yüce ahlaki değerlere ulaşması için ilk merdiven basamağı olarak kabul edilir.