Maneviyat Sözlüğü - Kaynak
N

Nefs-i Emmare

"Nefs-i Emmare, kötü ve isyankar yönlerini temsil eden nefis halidir."

Tasavvufi ve Derin Manası

Nefs-i Emmare, Arapça kökenli bir terim olup, insanların içindeki en temel ve kötü duyguları temsil eder. Tasavvufta 'nefis' terimi, insanın içindeki arzular, istekler ve eğilimler olarak kabul edilirken, Nefs-i Emmare, bu eğilimlerin en kötü ve isyankar olanını ifade eder. Bu nefis türü, kişinin kötü davranışlarının ve isyanlarının kaynağıdır. İnsan, bu nefisle baş edebilmek için çeşitli manevi yöntemler ve eğitimler almak zorundadır. Tasavvuf düşüncesine göre, her insan, başlangıçta Nefs-i Emmare ile doğar, ancak bu durum, kişinin nefsini terbiye etmediği sürece devam eder. Kişi, seyr-i sülukla çeşitli aşamalardan geçerek, bu nefis halinden kurtulabilir. Nefs-i Emmare'den kurtulmak, insanın ahlaki ve manevi olarak olgunlaşmasını ve ruhsal gelişimini sağlar.

Örnek / Hikmetli Söz

"Hz. Yusuf, 'Ben nefsimi temize çıkarmam; çünkü nefis, daima kötülüğü emreder.' demiştir."

Maneviyat Sözlüğü

Manevi lügatınızı genişletmeye devam edin