Maneviyat Sözlüğü - Kaynak
Ş

Şükür

"Şükür, Allah'ın nimetlerine karşı duyulan minnet ve teşekkür etme davranışıdır."

Tasavvufi ve Derin Manası

Şükür, İslam’da ve tasavvufta Allah’ın verdiği nimetlere karşı duyulan teşekkür ve minnet duygusunun ifadesidir. Şükür, sadece dil ile yapılan bir eylem değil, aynı zamanda kalbin de bu hissiyata uygun bir şekilde hareket etmesini gerektirir. Şükretmek, kişinin Allah’a yaklaşmasına, ruhunun ferahlamasına ve huzurun artmasına vesile olur. Tasavvuf anlayışında, bir Müslüman her türlü nimeti Allah’tan bilmelidir. Şükür, dünya hayatının geçici zevklerine kapılmadan, gerçek ve kalıcı olanı, yani Allah’a dönmeyi ifade eder. Şükür, yalnızca nimetlerin farkında olmakla kalmaz, aynı zamanda onları kalpten bir minnet duygusuyla karşılamayı gerektirir.

Örnek / Hikmetli Söz

"Kur'an-ı Kerim'de: "Şükrederseniz, nimetimi artırırım." (İbrahim, 14/7)"

Maneviyat Sözlüğü

Manevi lügatınızı genişletmeye devam edin