Rükû Tesbihatı
Rükû (eğilme), kulun Yaratıcısı karşısında acziyetini hissettiği ve fiziki olarak tevazu gösterdiği en önemli namaz rükünlerinden biridir. Kur'an-ı Kerim'de Vakıa Suresi'nin sonunda yer alan 'Fe sebbih bismi rabbikel azîm' (O halde Yüce Rabbinin adını tesbih et/yücelt) ayeti nazil olduğunda, Hz. Peygamber (s.a.v) sahabelerine 'Bunu rükûlarınızda yapınız' talimatını vermiştir. Bunun üzerine tüm İslam ümmeti rükûda bu ilahi emre uyarak 'Azîm' (Yüce/Ulu) ismini zikretmeyi ortak bir pratik haline getirmiştir. Ancak tesbihatın sayısı, farziyeti ve kelime eklemeleri mezheplerin hadis anlama usullerine göre farklılaşmıştır.
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ
Okunuşu
Sübhâne Rabbiye'l-Azîm
Meali
Ulu ve Yüce olan Rabbimi her türlü noksanlıktan tenzih ederim.
Fıkhî Dayanak
Hanefi mezhebine göre rükûda bu tesbihi okumak sünnettir. En az üç defa okunması efdal kabul edilmiştir. Tek sayılar olmak üzere beş veya yedi defa okumak da müstehaptır. İmam arkasında cemaatle kılıyorsa, imam rükûdan kalktığında kişi tesbihini üçleyememiş olsa bile imama uyarak derhal kalkmalıdır.