سُبْحَانَكَ اللّٰهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وَتَبَارَكَ اسْمُكَ، وَتَعَالَى جَدُّكَ، وَلَا إِلٰهَ غَيْرُكَ.
Okunuşu
Sübhânekellâhümme ve bi-hamdik. Ve tebârakesmük. Ve teâlâ ceddük. Ve lâ ilâhe ğayruk.
Meali
Allah'ım! Seni her türlü noksan sıfatlardan tenzih eder, sana hamdederim. Senin adın ne mübarektir. Senin şanın, azametin ve kudretin ne yücedir. Senden başka hiçbir ilah yoktur.
Fıkhî Dayanak
Hanefi mezhebi, İftitah duası olarak Hz. Aişe ve Enes bin Malik'ten (r.a) rivayet edilen, Hz. Ömer'in de Mescid-i Nebevi'de minberden cemaate öğrettiği 'Sübhaneke' duasını tercih etmiştir. Ebu Hanife'ye göre bu metin, Allah'ı övgü ve tenzih kelimelerini en özlü şekilde barındırdığı için namaza başlamak adına en efdal (üstün) duadır. Sünnet olan bu dua, tekbirden hemen sonra sessizce (hafi) okunur. Cenaze namazlarında ise metne 'Ve celle senâük' (Senin övgün ne yücedir) ibaresi eklenir.
وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، لَا شَرِيكَ لَهُ، وَبِذٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ.
Okunuşu
Veccehtü vechiye lillezî fetaras-semâvâti vel-arda hanîfen müslimen ve mâ ene minel-müşrikîn. İnne salâtî ve nüsükî ve mahyâye ve memâtî lillâhi rabbil-âlemîn. Lâ şerîke leh, ve bi-zâlike ümirtü ve ene minel-müslimîn.
Meali
Ben, hakka yönelen bir müslüman olarak yüzümü gökleri ve yeri yoktan var eden Allah'a çevirdim ve ben müşriklerden değilim. Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, diriliğim ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah içindir. O'nun hiçbir ortağı yoktur. Bana böyle emrolundu ve ben Müslümanlardanım.
Fıkhî Dayanak
Şafii mezhebi, Hz. Ali'den (r.a) Müslim'de rivayet edilen ve Kur'an-ı Kerim'deki En'âm Suresi 79. ve 162-163. ayetlerinin muazzam bir terkibi olan 'Veccehtü' duasını esas alır. İmam Şafii'ye göre, kulun tüm benliğiyle Allah'a yöneldiğini (teveccüh) ve şirkten arındığını ilan eden bu ayet kaynaklı metin, namazın ruhuna en uygun iftitah duasıdır. Tekbirden sonra sessizce okunması müekked bir sünnettir.
[Farz namazlarda okunmaz]
Okunuşu
[Maliki fıkhına göre farz namazlarda doğrudan Fatiha'ya geçilir.]
Meali
[Bu alan fıkhi usul gereği boş bırakılmıştır.]
Fıkhî Dayanak
Maliki fıkhında namazın en önemli ve sarsılmaz rüknü 'Fatiha' suresidir. İmam Malik'in Medine ehlinin ameline dayanan kuvvetli usulüne göre; iftitah tekbiri ile Fatiha suresinin arasına başka herhangi bir zikir veya dua koymak (Sübhaneke veya Veccehtü dahil) farz namazlarda 'Mekruh' kabul edilir. Maliki mezhebine mensup biri 'Allahu Ekber' der demez hiçbir sena (övgü) veya euzü-besmele çekmeksizin doğrudan 'Elhamdülillahi Rabbil Alemin' diyerek kıraate başlar. Sadece nafile (sünnet) namazlarda isteyen Veccehtü okuyabilir.
سُبْحَانَكَ اللّٰهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وَتَبَارَكَ اسْمُكَ، وَتَعَالَى جَدُّكَ، وَلَا إِلٰهَ غَيْرُكَ.
Okunuşu
Sübhânekellâhümme ve bi-hamdik. Ve tebârakesmük. Ve teâlâ ceddük. Ve lâ ilâhe ğayruk.
Meali
Allah'ım! Seni her türlü noksan sıfatlardan tenzih eder, sana hamdederim. Senin adın ne mübarektir. Senin şanın, azametin ve kudretin ne yücedir. Senden başka hiçbir ilah yoktur.
Fıkhî Dayanak
Hanbeli mezhebi, tıpkı Hanefi mezhebi gibi İftitah duası olarak 'Sübhaneke' metnini kabul etmiştir. İmam Ahmed bin Hanbel, Hz. Ömer'in cemaate öğrettiği rivayeti sened bakımından en güvenilir bulmuş ve Veccehtü duasına tercih etmiştir. Ancak Hanbeli fıkhına göre kişi dilerse Veccehtü duasını da okuyabilir, her iki uygulamanın da Hz. Peygamber'den sadır olduğuna inanılır, fakat efdal olan Sübhaneke'dir.