Borç İçindeki Bireylere Moral Veren Kıssa

Şah-ı Nakşibend, bir gün talebelerini topladı ve aralarındaki dostluk bağlarını güçlendirmek için bir hikaye anlattı. "Bir zamanlar, iki dost kardeş gibi yaşıyordu. Bir gün çıktıkları uzun bir yolculuk sırasında, aralarındaki bir tartışma büyüdü ve birisi diğerine karşı öfke duydu. Öfke anında, dostu hakkında kötü şeyler söyledi. Ancak bir süre sonra, öfkenin geçmesiyle birlikte ilk dost sinirinin geçmesini bekledi. O anda aklına geldi ki, dostluğun kıymeti öfkeye yenik düşmemekteydi. Hemen dostuna doğru yürüdü, özür diledi ve içsel bir barış sağladı. Unutmayın ki, dostluk zordur ama bir gerçektir ve öfke, dostluğu zedelememelidir" dedi. Bu hikaye sonrasında talebeleri, dostlarla olan ilişkilerini gözden geçirdi ve birbirlerine daha da yakınlaştılar. Şah-ı Nakşibend'in dostluk üzerine söylenen sözleri, aralarındaki bağları daha da kuvvetlendirdi.