Ailevi Sıkıntılarla Baş Edenlere Moral Veren Kıssa

Bişr-i Hafi, hepimizi konuşturacak bir hale gelmişti; yıllar içinde duyduğu endişe ve korkularla yüzleşmek zorundaydı. Hayatının en karanlık günlerinden birinde, bir dervişin önünde diz çöktü ve kendi içindeki karanlıklara karşı savaş açma kararı aldı. Derviş, 'Ey Bişr! Karanlıkla savaşırken, dua en büyük silahındır,' dedi. Bu kelimeler, Bişr'in yüreğini ateşle doldurdu. Gözyaşlarıyla karışık dualar etmeye başladı. Yavaş yavaş, kalbinden geçen tüm olumsuz duyguların üstesinden geldi. İyilik peşindeydi ve kötü alışkanlıklarının yerine güzel davranışlar koymaya başladı. Zalim bir birey olarak halkın gözünden düşmek, onu birey olarak daha değerli kıldı. Derin bir yüzleşmeyle kendisini yeniden keşfetti ve talihi güzel ve beklenmedik bir hal aldı. Artık Bişr-i Hafi, sadece kendi hayatını değil, başkalarının yaşamını da etkilemeyi başardı.