Aile Sıkıntılarıyla Yüzleşenlere Şifa Veren Kıssa

Bir zamanlar, küçük bir köyde yaşayan Abdullah adında bir adam vardı. Abdullah, gündüzleri çalışırken, geceleri ise teheccüd ibadetine büyük bir özveriyle yaklaşırdı. Her gece, yalnız başına karanlığın içinde, Yaratıcısıyla baş başa kalmanın verdiği hüzünle dua eder, gözyaşlarıyla halini arz ederdi. Bir gece, intihar etmek isteyen bir komşusunun çaresiz çığlıklarını duydu. O an, Abdullah’ın teheccüd duasına olan bağlılığı bir başka boyut kazandı. Hemen yanına koştu ve gözyaşları içinde dua etti. Gözyaşları, yalnızca kendisinin değil, komşusunun da dertlerine merhem oluyordu. Abdullah, gece ibadeti sırasında içten bir niyazla Yüce Allah’a yalvardı ve bu durum, onun için bir dönüm noktası oldu. O gece, sadece kendisi değil, komşusu da kurtuluş buldu. Teheccüdün hikmetlerini hayatının merkezine alarak, hem kendi ruhunu arındırdı hem de etrafındakilerin hayatlarına dokundu. Zamanla, köy halkı Abdullah’ın geceleri ettiği duaları konuşur oldu. Abdullah, gözyaşlarını bir teselli aracıyla dönüştürdü, bu onun için daimi bir ibadet haline geldi.