Agnostik Yalnızlığın Ortasında Aşkın Işığını Bulanlara Kılavuz

Bir gün, Şems-i Tebrizi, bir dergah ziyaretinde, mürşidi ile sohbet ederken, bir grup gencin yanlarında oturduğunu gördü. Gençler arasında birisi, Aşkın ne olduğunu sordu. Herkes merakla Şems’e döndü. Çeşitli tanımlar yapmaya çalışan gençlerden biri, 'Aşk sadece bir duygudur' dedi. Şems, gülümseyerek, 'Aşk kalpten kalbe yapılan bir yolculuktur' yanıtını verdi. Kalpteki aşkın gerçeğinin yalnızca bir duygudan ibaret olmadığını, mevcut olanın çok daha ötesinde olduğunu açıklamak için o günden sonra bir dizi hikaye anlatmaya başladı. Şems, gençlere, aşkın özünü anlatacak birçok kıssalar aktararak, her bir kelimesinde aşkın derin manasına dokunmaya çalıştı. Bir gün, 'Aşık, sadece bir kelimeyle kalmaz, ruhunda yaşamaya başlar!' diye belirtti. Bu, sadece ruhun bir tecrübesiydi. Şems’in eğitimiyle, gençlerin her biri kalplerindeki aşk kapılarını sonuna kadar açtı. Bu sohbetler akşamın serinliğine karıştığında, dergahın duvarları arasında aşkın en derin boyutlarını keşfettiler. Aşka dair kıssalar, ruhları besliyor, onları düşünmeye sevk ediyordu. Herbir genç, kalbinin derinliklerindeki aşkı hissederek, sevgi büyüsünün içinde kayboldu. Kimi zaman gözyaşı döküyor, kimi zaman gülüyordu; fakat kalplerinin sesini dinledikçe, düşünceleri derinleşiyor ve aşka dair bilgelikleri artıyordu. Bu kıssadan çıkarılan ders ise, aşığın kalbine açılan kapının özünde sezgi ve irfanın yatmasıdır. Kalpten kalbe yolculuk ise, sadece bir duygu değil, hayatın özüdür.