A Tale That Comforts Those with Excessive Impatience

Küçük bir köyde, Ali adında bir çocuk yaşardı. Ali, nadir bulunan bir dostluk bağı kuracak olan mavi gözlü bir kediyi çok severdi. Kediyi besleyip okşamak, onunla oyun oynamak Ali’nin gününün en güzel anlarıydı. Ancak bir gün kedi aniden yok oldu. Ali, kedisini çok özlüyor, nerede olduğunu bulmak için her yeri arıyordu. Günler geçtikçe, kediye olan özlemi daha da artıyordu. Bir akşam, birden pencereden küçük bir miyav sesi geldi. Ali, hemen kapıyı açtı ve kedisinin karmaşık bir durumda olduğunu görünce hemen oraya koştu. Kalbi sıkışmış, gözleri dolmuştu. Kedi, tuzağa düşmüştü ve çıkarılmayı bekliyordu. Ali, merhamet duyduğu için hemen onu kurtarmaya çalıştı. Çok zorlandığını ama pes etmedi. Nihayet kediyi tuzaktan kurtardı ve yavaşça evine götürdü. O günden sonra Ali, kedisine daha fazla zaman ayırmaya ve ona olan sevgisini göstermek için elinden geleni yapmaya başladı. Ali, kedisinin sadece bir hayvan değil, onun en yakın dostu olduğunu anladı. Kedi ise her gün Ali’nin yanında olmanın değerini yaşamaya ve ona minnetle bakmaya başladı. Ali, bir gün kendisiyle ilgili yaptığı merhamet dolu bir rüyada, cennete gideceğine dair işaretler gördü.